Κρήτη

Ο χορός στην Κρήτη

Κατά κύριο λόγο, το ύφος ενός χορευτή στην Κρήτη είναι περήφανο και λεβέντικο, όπως πηγάζει από την γενική ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων του νησιού. Στις μύτες των ποδιών, με ανοιχτούς αγκώνες, πιάσιμο των χεριών στο ύψος των ώμων και έξω ο θώρακας, πάντα με ψηλά το κεφάλι.

Ωστόσο στο χορευτικό ύφος, όπως και στο μουσικό, συναντάμε διαφοροποιήσεις ανάλογα την περιοχή, το νομό ή την επαρχία. Διαφοροποιήσεις που πηγάζουν τόσο από τον γεωμορφολογικό περιβάλλον όσο και από την καθημερινότητα των κατοίκων. Στις παραθαλάσσιες περιοχές, για παράδειγμα, όπου οι άνθρωποι ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με την θάλασσα και το ψάρεμα, είχαν μια πιο ανάλαφρη και «κυματιστή» κίνηση, σε αντίθεση με τους κάτοικους ορεινών περιοχών, κυρίως κτηνοτρόφοι στο επάγγελμα, οι οποίοι είχαν ένα πιο έντονο και «άγριο» ύφος στον χορό τους. Το χορευτικό ύφος στις διαφορετικές περιοχές του νησιού φανερώνεται και στο διαφορετικό ηχόχρωμά τους, ακόμα και σήμερα που τείνει να εξαλείψει.